Öcalan: Marx'ın eksiklerini tamamlıyorum

Marksı anlamak!

Öncelikle yazıyı dikkatli bir şekilde okudum, görünen o ki Öcalan'ın birçoğu olmasa da çözümlemeleri yerindedir (geçmiş dönemlerde de bu böyleydi) ama şu var ki, birçok söylevi partiğini tutmuyor. Önce bunun adını koymak lazımdır. Öcalan PKK'nin içinde "yeni insan"ı kendi tabiriyle yaratmıştır ve bunun da ötesine geçememiştir. Bir liderlik komununa indirgeyecek olursak, bunun güçü Öcalan'da değil, PKK'nin yürüttüğü ve kendisinin de empoze ettiği (ama ilginçtir eleştirdiği) millieyetçilikle Kürt halkı bugün ayaktadır. Salt bu da değil feodalizmin de büyük etkisi vardır bunlarda. Zaten yazım dillide ortadadır. Elinden de zaten fazla birşey gelmez. Kaldı ki, emperyalizm son çeyrek yıldır saldırıyor, saldırırkende bütün argümanları kattı bu işe. Şimdiye ulus devletten tutunda, ideolojisizliğide katarak yoluna devam ediyor. Asıl tehlike de Hristiyanlığın, İslam'ın kendinden bir adım önde olmasıdır. Ve son yıllarda medeniyetlerarası karşıtlıktan, medeniyetlerarası diyalogtan, barışa kadar yürüttüğü siyasettir bu. Din merkezli yapılanmalar hatta Erdoğan'ın da dillendirdiği "ılımlı İslam" bundan bağımsız olarak düşünülmemelidir.

Sola sahip çıkmadan solun kendisine sahip çıkmasını beklemekse büyük bir kurnazlıktır. Öyle ki sol belki de bu yüzden doğasını unuttu ve görevini yerine bile getiremedi. Bunu AKP ve Erdoğan kliği yerine iyi getirdi, tabii ki baş danışmanı ABD'li yetkililer sayesinde. Evet, Öcalan şurada haklıdır: AKP bölünebilir söylevi pratikte kendini gösterecektir. Yargıtay Başkanın açtığı kapatma davası TSK'dan bağımsız değildir, öyle ki yürütülen son irticai faliyetleride buna katarsak belki TSK'nın kaygısını anlayabiliriz ama bu böyle değildir o yüzden TSK'nın AKP'ye demokrasi dışı yönelmesi burada yanlıştır (ki demokrasi modelide TC'nin tartışılmalıdır) bırakın AKP'nin şeriatı ya da dini bir sistem yaratmasını TSK bunu artık anlamalıdır, kendisi bile şeriatı istese bile ordu olarak, buna öncelikle ABD izin vermeyecektir. Kaldı ki, böyle olsa bile ılımlı İslam modelini ABD nereye koyacak? Bu yüzden belki şöyle diyebiliriz? Erdoğan ve yandaşları iktidarın elinden alınacağı kaygısıyla devletin bütün kurumlarını geri adım atmadan vurup gidecektir.

ABD tarafından bunun için belki ulusalcı, liberal, demokrat vb. bir parti iktidar bile edilebilir. Bunların hepsine hazırlıklı olmak lazım. Yeni bir parti girişimine de!

Son söz: ne Türkiye'nin gerçekten demokratik bağımsızlığı ne de Kürt halkının kaderi yalnızlığa terk edilmemelidir.

yeraltındannotlar

Marx ve Türkiye

Marx'ın hatalarını düzeltme fikri oldukça iddialı bir konu bence. Aslında içinde bulunduğu dönem itibariyle çok yanlışa sahip olduğunu da düşünmüyorum. Ama günümüze uyarlanması konusunda ciddi bir çalışmaya ihtiyaç var.

Marksizmin o yıllarda ki sunumu ile ne kapitalizm, ne emperyalizm, ne de 20. yüzyılın ikinci yarısında gelişen Globalizm ve liberalizm türevlerine karşı bir başarı sağlanamaz.

Somut koşulları olduğu halde, Türkiye'de bugüne kadar sol ve marksiszm alanlarında ciddi bir gelişme sağlanamamasını da böyle yorumlamak gerekiyor. Geçmişe takılmayı bir kenara bırakıp, solcu olduğunu düşünen, hisseden ya da savunan kimselerin artık bir konuda netleşmesi gerekiyor:

Biz nerede hata yapıyoruz?

Hatasını kabul etmeyen kişi, hareket veya toplumlar ileri gidemez. Geçmişiyle barışık olmayan, ileriyi kazanamaz. Çoğu sosyalistin, PKK ve Türk solunun en temelde yaptığı hatalardan biri milliyetçilik olmuştur. Bunun Kürtler açısından anlaşılabilir yanları olduğunu görmek gerekir; Var olduğu halde yok sayılan, insani olduğu halde yasaklanan haklar bir halkı milliyetçi de yapar, bölücü de.

Kürtlere yapılanlar, Türklere yapılmış olsaydı (dil yasak, kültür yasak, kimlik yasak, eğitim yasak, kendi olmak yasak vb.) neler olurdu acaba?Bulgaristan'da, Yunanistan'da ya da Almanya'da yaşayan Türklerin yaşadığı sıkıntıları, baskıları düşününce insan, bu anlayamamazlığı bir türlü anlayamıyor doğrusu.

Öcalan'ın çözümlemelerini bende birçok noktada doğru görüyorum. Türkiye'de yaşanan, dış güçlerin etkileriyle birlikte, devletin kendi içinde yaşadığı çatışmaların ayyuka çıkmasıdır. Fakirlik, işsizlik, haksızlık, adaletsizlik ve eşitsizlikler diyarı olmuş memleketimizde artık halkı uyutacak bir malzeme kalmamıştır. Sistemin kendi iç hesaplaşması da bu temeldedir.

Ben, Avrupa, İsrail ve ABD'nin Türkiye'de geliştirmeye çalıştığı ılımlı islam modeline sıcak bakmıyorum ve bunun başarı şansı olduğuna da inanmıyorum. Bu İran için olabilecek birşeydir, ama Türkiye'de bu ideoloji tutmaz.

Fikrimce, Türkiye'de yaşayan her türlü solcu (Türkler, Kürtler, Lazlar, Çerkezler, Araplar, Süryaniler, Ermeniler ve diğerleri) şu dönemde orduya ve gerici bürokrasinin statükosuna karşı AKP'den yana taraf olmalıdır. Bu destek, ABD işbirlikçisi AKP'nin kirli siyasetini benimsemek veya kabullenmek değildir. İslamın reforma ihtiyacı olduğu açık bir konudur ve buna karşı mücadele, dünya genelinde destek bulacak bir olgudur. Ancak, statükocu, rantçı bir bürokrasi ve orduya karşı maalesef destek verecek bir güç yok. Nato'ya ve diğer kapitalist ülkelere karşı savaşmanın da başarı şansı görünmüyor, PKK bu nedenle kazanamamıştır. Ayrıca AKP ve Ordunun destekçilerini ele alacak olursak, sola yakın ve yatkın olabilecek kitle de yine AKP tabanında yer almaktadır.

Sol; enternasyonalist, eşitlikçi, adaletli, dürüst ve ilerici bir düşünce biçimidir.

Bu erdemlere sahip çıkan oluşumlar sevilir, gelişir ve toparlayıcı olur. Milliyeti ister Kürt, ister Türk, isterse de Filistinli olsun; İnancı sünni, alevi ya da yezidi olsun, bu topraklarda aç, susuz, işsiz ve ezilen her kişi, doğru özelliklere sahip her harekete destek verecektir. Marksizm, tüm inançları ve milliyetleri temsil edebilecek doğru karşılığını bulduğu bir oluşumda, Ortadoğunun motoru olacak ve yeni girdiğimiz çağda insanlığın kaybedilmiş ruhunu geri kazanacaktır!

Ayrıntılar belirleyici olsa da, ayrıştırıcı olmamalı. Sol, önce kendi içinde hoşgörü, saygı ve sevgiyi öğrenmeli. Birleşmenin, ittifakın, çatının ve ilericiliğin gereği budur. Bunu yapmayan da ne kadar solcudur, tarih gösterecektir!

Mahir

Marksı anlamak 2

Öcalan önceki yazılarında şöyle demiştir: 1) Leninizm bizi hareket olarak geriletmiştir, 2) Ben Nazım gibi aşk şiirleri yazamam demiştir, 3) Benim devrimim üç aşamalıdır, ekolojik, demokratik ve kadının içinde olduğu devrimdir.

Bütün bunların toplamı Öcalan'ın Marksın çok aşağısında yürütmüş olduğu siyaset biçimidir. Hiç bir zaman da Marksı anlamamıştır-aşamamıştır.

Ve diğer bir konu: "Türkiye'de yaşayan her türlü solcu (Türkler, Kürtler, Lazlar, Çerkezler, Araplar, Süryaniler, Ermeniler ve diğerleri) şu dönemde orduya ve gerici bürokrasinin statükosuna karşı AKP'den yana taraf olmalıdır. Bu destek, ABD işbirlikçisi AKP'nin kirli siyasetini benimsemek veya kabullenmek değildir. " Bence bu revozyonizmin ve uzlaşmacılığın adıdır. Ve liberal demokrasinin özgürlüğüdür. Bu özgürlük biçimi dar bir özgürlükçülüktür. AB'nin, ABD'nin ve emperyalistlerin kulvarında karşı devrimciliğin değirmenine su taşımaktır. AKP'yi desteklemek AKP'den yana taraf olmak uygulanan bütün politikaları meşru göstermekten öte birşey değildir. Öncelikli konu aksine AKP halka nasıl hesap verecek olmalıdır. Devrimcilerin görevi gerici bir sınıfı destekleyip baş taçı yapmak olmamalıdır. Marksitlerin böyle bir tavrı olmamıştır, olamazda.

Burjuva demokrasisi kendi iç çatışmasındadır ve Sol burada kendi program ve tüzüğünü ve de en önemlisi de gerçek alternatifin kendisi olduğunu göstermelidir, bu Komünist Manifesto'da geçen argümandır. Olguda bu olmalıdır. AKP'ye karşı olmak ne postal yalayıcılığı olarak algılanmalı, ne de ordu yanlısı politika olarak ele alınmalıdır.

yeraltındannotlar

Türkiye´de Marksizm yok!

"AKP'ye destek" fikri bana sonuçları açısından tehlikeli geliyor. Fakat Türk solunun kendi içinde birlik olmayı dahi başaramadığını düşündüğümde, Ordu ve CHP Bürokrasisine karşı bu "pragmatik" politika yürütülebilir. Bunun nerede başlayıp, nerede bittiğini iyi belirlemek gerekir.

Öcalan'ın geçmiş ve bugünü arasında söylem ya da eylem biçiminde farklılıklar bulunabilir. Bu gayet normaldir de. PKK ve Türkiye'de ki solcuların marksizm konusunda en büyük yanlışları "dogmatizm"dir. Solculuk, yada marksizm hiçbir zaman değişmemesi gereken olgular değildir. Bu "solun" kendisine ters bir durumdur. Solu bitiren ve yerinde saymaya iten bu "değişmez delikanlı devrimci" yaklaşımıdır.

Değişmeyen, gelişmeyen ve yenilenmeyen düşünceler, ne solcu olabilir, ne de devrimci. Türkiye'ye bu biçimiyle kalıpçı solculuğu ve marksizmi kim getirdi?

İdolojiler, hele hele sol ve marksizm; futbol takımı tutar gibi tutulmaz. Ortadoğu'nun idealist yapısı nedeniyle bizde yaşanan solculuk "asla değişmemeli, 10 yıl önce ne dediyse, bugünde aynı şeyi söylemeli" tarzında ele alınıyor. Halbuki, sol, marksizm, sosyalizm, komünizm, anarşizm gibi "sol" kavramlar, değişim için ortaya çıkmışlar.

Türkiye'nin, izafi ve ezbere söylemler sonucu, gelişemeyen, büyüyemeyen solcu bir geleneği var. Kitaplardaki sol ve devrimcilik, tartışmak için iyi olabilir; Ancak halkın sahiplenmediği, anlaşılmaz ve birleşmez bir sorun olur.

Gerçek sol; Halkının yanında olup, basit ama anlaşılır konuşan, toplumun taleplerine ve ihtiyaçlarına cevap verebilen, dünyadaki olumlu gelişme ve değişimleri ülkesine uyarlayan, ama herşeyden önce toparlayıcı ve örgütlükçü olandır.

Var mı böyle bir hareket Türkiye'de?