Tut ki gecedir
Mahir Köker
Gider olduk ben ve hasretim apansız uzak diyarlara
Hasretim oldun sevdim seni.....
Gece üstümüze çöker zamansız
Gözlerinle buluşmak usulcana
Sarılmak imkansız, imkansız oldu
Tut bırakma ellerimi.....
Belki de bu gozlerinle son buluşmam
Sonsuz ovalar derin vadiler sıralanacak
Ve yol çizgileri bir bir uzaklaştıracak beni senden
Tut ki gece saçlarını tarar oldu
Ayrılık rüzgarları esti
Yanlız bir ağacın dallarından kopan
Tut ki gece isyandır...
|
|
|
|
|