Kandil bombalanırken utanan oldu mu?

Nihayetinde geliyorum diyen katliam geldi. Kürdlerin başına tonlarca bomba yağdırıldı.

Ilk görüntüler; yakılan yıkılan yerler, bombaların açtığı çukurlar, ölen insanlar, telef olan hayvanlar…

Çaresizlikte annesinin cesedi başında oturup, „annem“ ve „havar“ kelimelerinden başka bir sözcüğün tekrarlanmadığı, ağlamaktan başka elinde hiç bir imkanı olmayan insanlar…

Bombaların yarattığı enkazlar, enkazın arasında yatan kadın ve ağlayan insanlar kaldı gözlerimde, bir de telef olan koyunlar, bacakları kopmuş, boğazları parçalanmış ve onlara bakıp ağlayan çoban… ve yollara düşen yüzlerce aile…

Dağlar, taşlar, ağaçlar, sarp vadiler, kuşlar, böcekler, hayvanlar çaresizlikte sessizdiler, yapacak bir şeyleri yoktu, tanık olmaktan başka…

Bir de „insan“lar verdı, avuçlarını ovuşturup bakanlar, keyf alanlar, rakı bardaklarını kaldırıp kutlayanlar…

Ihanet takımı, satılmışlar, hainler, korkaklar, hepsi işbirliği halideydi, bombalar gökte yağarken, izliyorlardı…

Kurban bayramını kutsal bilenler, kendilerine kurban adamışlardı, rahat, huzurluydular allah yolunda!.. asker potinlerine selam durup kutluyorlardı…

Kandile bomba yağarken, utandılar mı bilmem ki, devletle iş birliği halinde olanlar? Durmadan o kanladan o kanala koşup kardeşlerinin aleyhinde propaganda yapanlar. Kardeşlerine „terörist“ deyip „katlini“ vacip kılanlar!

Kandile bomba yağarken, bilmem ki utandılar mı müslüman geçinenler. AKP’ye oy vermek için çırpınanlar, oy verenler! Müslüman olduğunu söylüyenler, televizyonlara yansıyan görüntülere bakıp utandılar mı? Duydular mı bombanın parçaladığı annenin cesedine bakıp, çaresizliğinde „havar“ diyenleri, utandılar mı? Sızladı mı yüreklerinde herhangi bir zerre! Hani müslümansınız ya, en büyük günahin katillik olduğunu biliyorsunuz, şu an sizi temsil edenlerin katil olduklarını biliyorsunuz, utandınız mı?

Siz Güneyli yetkililer, Kandil Kürdistan’ın bir parçası ve orada yaşıyanlar sizin kardeşleriniz, oraya bomba yağarken hiç utandınız mı? ulusal gururunuz incidi mi?

Sadece ölüm yağdıran Türk savaş uçaklarının, G.Kürdistan’a bomba yağdırmasına sessız kalan Güneyli yetkililer, uçakların ve bombaların ses ve gürültülerinde uyanan çocukların korku dolu bakışlarının üzerinizde olduğunu biliyorsunuz? O korkulu bakışların bir gün yakanıza yapışıp, tarihi fırsatı, kişisel ihtiraslarınız yüzünde ve ulusal bir tavır sergilemediğiniz için kaçırmiş olacağınızdan dolayı hesap soracağını biliyorsunuz herhalde.

Evet, Kandil’e bomba yağdı. Birkaç Kürd daha katledildi. Biliyorum buna en çok Ertuğrul Özkök „Paşa“ sevindi. Hani şu „yumruğum çok ağırdır“ diyen gazeteci kılıklı paşa. Sevine bilirsin, birkaç Kürd daha eksildi. Yumruğun çok ağırdır, doğru! Çaresizlerin başına yüzlerce ton bomba ile düşersin ama unutma, senin belki yumruğun çok ağır ve bombaların, F-16 uçakların, termal kameraların, ABD uşaklığın var ama insanlığın yok, işte o da o çaresiz insanlarda var.

Son bir şey daha, Kandile yağan bombalar belki sonuç anlamında bir hiçtir ama bir şeyi de net olarak ortaya koydu. Kürdün yok edilme isteği. Bunu her Kürd böyle algılamalı. Ve Kürdler de bir bütün olarak politikalarını tekrardan gözden geçirmek zorundalar. En önemliside artık şu „Kardeşlik“ sevdasında da vazgeçmemiz lazım. Yapışmışız adamların arkasına illaki „Kadeşiz“ diyoruz ve adam da dönüyor „kardeşliğimiz sadece senin yok edilmen üzerine vardir“ diyor.