Ne zaman, ne de sular
Sebeptir, rutinleşmiş hayatlara
Sebebi elerimizde gizlidir,
Umutsuz ve mutsuz hayatların
Bir döngüdür aşklarımız, ellerimizle kendimizi evirip çevirdiğimiz
İnanılması zor; Ama kendi aşklarımızın katiliyiz
Kendi hayatlarımızın cinayetini işleyen
Söylenmesi zordur, lakin söyleyeyim
Tüm hayatların sırrı sulara;
En çok kalbimizi vuruyoruz
Daha çok kalbimiz yaralı
Kendi ellerimizle
Rutinleşmiş hayatlara;
Rutinleşen yaşam değil, kendi ellerimiz
Tenimiz
Dudaklarımız
Ve de gözlerimiz
Döner dururuz, durur döneriz bir rutin döngü içinde
Ve tüm tutanaklarda kalbimizin katili kendimiz aranırız..
Tüm tutanaklar bizi arar..
Kendi katilimiz diye..
Rutinleşmiş hayatlara:
Ellerini oku..
Boynumuza asılı gümüş levhada yazılı
Kader, bizim değil oysa..
Biz diye bellediğimiz..
Biz diye bu denli sarıldığımız..
İsyanım yok bu gece rutinleşmiş hayatlara.. Hayatıma..
İsyanım sadece Paris’li bir geceye...
Yukarı çık